Okularnica

Autor: Elżbieta Wojnarowska
                                                   
Ilość stron: 367 (ale napisana dużym drukiem)
  

Na tą powieść trafiłam zupełnie przypadkiem w kiosku-księgarni na lotnisku. Na tygodniowy urlop miałam już spakowane dwie książki (Marzycielki i 220 lini), lecz mimo postanowiłam kupić "Okularnicę" i ... nie zawiodłam się.  Z autorką spotkałam się po raz pierwszy i po późniejszym zagłębieniu się w jej twórczość, okazało się, że jest głównie poetką i autorką wielu scenariuszy teatralnych, a "Okularnica"  to jej pierwsza powieść dla młodzieży.

Główną bohaterką książki jest licealistka Kaśka. To można pomyśleć typowa, zakompleksiona, zamknięta w sobie nastolatka. Dziewczyna wraz z matką właśnie przeprowadziły do nowego miasta, by rozpocząć swoje życie na nowo. Kaśka nie potrafi odnaleźć się w nowej klasie, staje się tzw. kozłem ofiarnym. Wątek miłosny, wydający się na początku trochę banalny, z czasem przeobraża się w nieco tragiczną historię. Autorka przedstawia losy typowych, autentycznych nastolatków, co bardzo mi się podobało. Podoba mi się to, kiedy wśród bohaterów można znaleźć kogoś podobnego do siebie czy osób, które znamy. Pani Wojnarowska skupiała się na problemach dzisiejszej młodzieży takich jak trudne relacje z rodzicami, kompleksy, brak zrozumienia, zaakceptowania i z czasem próba samobójcza.

Książka na początku może wydawać się zwykłą i banalną młodzieżówką (jakich są tysiące), ale z czasem stała się wciągająco i głęboko polecam. Powieść daje dużo do myślenia i zastanowienia się nad swoim życiem. Polecam tę książkę raczej na jesienny deszczowy wieczór, pod ciepłym kocem i przy herbatce!

13. Poprzeczna

Tytuł: 13. Poprzeczna

Autor: Małgorzata Gutowska - Adamczyk

Ilość stron: 289

Książki tej szukałam od dłuższego czasu. Spodobała mi się już po okładce - wydawnictwo Nasza Księgarnia. Powieść ta zdobyła nagrodę "Książka Roku 2008" przyznawaną przez Polską Sekcję IBBY. Po przeczytaniu "Niebieskich nitek" pani Małgorzaty byłam oczarowana jej niezwykłym 
stylem pisania. Tą lekkością w pisaniu, ale również znajomością problemów współczesnej mlodzieży, o których nawet ja nie miałam pojęcia. 13 Poprzeczna to poruszająca opowieść o życiu, marzeniach oraz nie zawsze różowej codzienności współczesnych nastolatek. Książkę czyta się dość 
szybko i nie można się od niej oderwać.

Agata jest typem buntowniczki. Wiecznie smutna, samotna i jak sama twierdzi zdana tylko na siebie.
(...) Od dawna ubiera się na czarno; tylko w poszarpane czarne podkoszulki, poszarpane czarne spodnie i poszarpane czarne swetry. Wtedy miała włosy koloru ciemny blond - teraz czarne, wpadające w granat, z długą, zakrywającą oczy grzywką."

 Klaudia jest zupełnym przeciwieństwem Zosi. Nie uczy się i nie ma najmniejszego zamiaru. Zadaje sie ze złym towarzystwem, (mimo, że dziewczyna ma czternaście lat) pali i pije. 
"(...) Umalowana wygląda na więcej niż czternaście lat. Obcisły sweterek w kolorze zielonym, ledwie dopięty na biuście i odsłaniający pępek oraz niestety kilka kilogramów nadwagi, które chyba nie są dla niej problemem, ostro kontrastuje z krótką, zjadliwie żółtą spódnicą."

Zosia wydaje sie być "idealną" córką. Znkomicie się uczy, jest uczynna i pomocna. Rodzice lekarze chcą, by  córka poszła w ich ślady, nie zdając sobie sprawy, że Zosia może mieć inne zdanie od nich."(...) Zosia właściwie wcale się nie zmieniła. Ten sam kolor włosów, ten sam styl ubierania, delikatny uśmiech (...) przez całą pierwszą klasę Zosia nigdy nie miała butów na obcasie ani obcisłej bluzki."

Te trzy dziewczyny zupełnie odmienne dziewczyny połączyła najpierw praca społeczna, a z czasem marzenie. Po szkolnej wycieczce, kiedy dziewczyny zostają niesprawiedliwie osądzone o pozostawienie puszki z piwem i peta pod łóżkiem dostają od wychowawczyni zadanie. Codziennie po szkole muszą czytać książki chorej koleżance. Mimo, że Magda jest śpiączce, każda z dziewczyn 
zwierza się jej ze swoich problemów. Każda z głównych bohaterek pod wpływem Magdy bardzo się  zmienia. Choć wydaje się to niemożliwe...dziewczyny zaprzyjaźniają się.


     

Książka na długo pozostaje w pamięci. Myślę, że Agata, Klaudia i Zosia to trzy przedstawicielki dzisiejszej młodzieży i wiele czytelniczek odnajdzie w nich siebie. Autorka porusza takie problemy jak  kradzież, alkohol, papierosy czy choroba, brak akceptacji. Niezwykle poruszająca, momentami wzruszająca i szokująca, daje dużo do zastanowienia nad samym sobą.
Gorąco polecam ją każdej dorastającej dziewczynie!!!